مدرسه بصیرت

به نظر شما كدام قسمت از نطق عربی رهبر انقلاب تأثیرگذار بود؟

در حوزه محتوا نیز محورهایی كه به عنوان یك مرام‌نامه برای پیشبرد اهداف قیام ملت مصر بیان شد، حائز اهمیت بود. یك جمله كلیدی رهبر انقلاب بیان داشتند مبنی بر این‌كه در میدان مبارزه، جنگ بین اراده‌هاست و هر كسی كه از اراده قوی‌تری برخوردار باشد، پیروز میدان است. ایشان اشاه كردند كه شِگرد دشمن ناامید كردن مردم است. اتفاقاً در این مدتی كه قیام مردمی شكل گرفت، دشمنان به‌شدت تاكتیك ناامیدسازی مردم را پیگیری كردند.

نكته دیگر، راهكارهایی بود كه ولی امر مسلمین برای اتحاد و یكپارچگی ارائه كردند. ایشان دو نهاد مهم و تأثیرگذار را در مصر مورد خطاب قرار دادند؛ یكی ارتش كه رهبری سابقه آن را در دو جنگ در سال‌های 1967 و 1973م بر ضد رژیم صهیونیستی گوشزد كردند كه به نظر بنده این یادآوری غرور ارتش را برمی‌انگیخت. گروه دومی كه مورد خطاب آقا قرار گرفتند، علما و اساتید دانشگاه الأزهر به عنوان مهم‌ترین نهاد دینی در مصر بودند كه ایشان از آن‌ها نیز خواستند كه به میدان بیایند.

اما یك توصیه‌ای نیز ایشان در آخر خطبه‌ها بیان كردند كه این توصیه بسیار هوشمندانه و مؤثر بود. دلیل آن هم این بود كه نه از جایگاه بالاترین مقام مذهبی و سیاسی یك كشور بلكه به عنوان توصیه‌های یك برادر دینی به برادران دینی خودش بیان می‌شد.

ایشان گفتند كه دشمن تلاش می‌كند تا این‌گونه القا كند كه ایران با این صحبت‌ها قصد دخالت در امور داخلی شما دخالت كند، شیعه را در مصر ترویج كند و این‌كه ایران می‌خواهد اندیشه ولایت فقیه و مدل حكومتی ولایت فقیه را در مصر ترویج كند.

ایشان اعلام كردند كه همه این‌ها دروغ‌های ساخته و پرداخته نظام سلطه برای ایجاد جدایی بین ملت‌های مسلمان است. چون اگر ملت‌های مسلمان یكی بشوند، می‌توانند چهره منطقه و آرایش سیاسی منطقه را تغییر دهند. این خطابه نشان داد كه رهبر معظم انقلاب فارغ از مسؤلیتی كه دارند یك هوشمند سیاسی و یك تحلیل‌گر برجسته و مسلط بر رخدادهای جهانی است.

این نكته بسیار حائز اهمیت است. زمانی یك تحلیل‌گر ساده این موضوع را مطرح می‌كند كه این امر نه هزینه‌ای برای كشور دارد و نه هزینه‌ای برای خود شخص. زیرا در نهایت می‌گویند كه وی یك تحلیل‌گر بود و اشتباه كرد. اما وقتی كه بالاترین مقام سیاسی و مذهبی كشور این سخنان را مطرح می‌كند، این مسئله بر روابط دیپلماتیك و سیاسی كشور با سایر كشورهای به‌شدت تأثیرگذار خواهد بود.

همه دیدند كه آیت‌الله خامنه‌ای با قدرت، با طیب خاطر و با اطمینان قلبی این موضوع را بیان كردند. درحالی كه بسیاری و بهتر است بگویم خیلی از دوستان داخلی و خارجی معتقد بودند كه ممكن است این سخنان برای ایران هزینه داشته باشد. حتی دوستانی كه خارج از ایران و در منطقه بودند، با توجه به اطلاعاتی كه نسبت به مصر داشتند، پیش‌بینی سقوط مبارك را نمی‌كردند.

هیچ شبكه رسانه‌ای، هیچ نهاد امنیتی، تحلیل‌گر سیاسی و هیچ شخصیت رسمی در دنیا پیش از این خطبه‌ها نمی‌توانست به این صراحت راجع به این موضوع صحبت كند و صحبتی هم نكرد.

نكته بعدی این‌كه موضع‌گیری رهبر معظم انقلاب در خطبه‌های نمازجمعه یك سرمایه‌گذاری برای جمهوری اسلامی ایران بود. به تعبیر دقیق‌تر یك سرمایه‌گذاری بلندمدتی بود كه در آینده بر روابط ایران و مصر تأثیر خواهد گذاشت. زمانی كه هم غربی‌ها و اروپایی‌ها و هم كشورهای عربی همسو با مبارك و حتی آن‌هایی كه با مبارك مشكل داشتند، سكوت پیشه كردند، آن بیانات خطاب به مردم مصر ایراد شد. این یك سرمایه‌گذاری در قلّك روابط آینده جمهوری اسلامی و مصر خواهد بود.

تحلیل غربی‌ها در این‌باره چگونه بود؟