با فرار محمدرضا پهلوي از ايران و پيروزي انقلاب اسلامي، وي به عنوان يک مزاحم براي اکثر کشورها تلقي مي‏شد چرا که ورود شاه به هر کشور، منافع داخلي و خارجي آن کشور را در معرض خطر قرار مي‏داد. از سوي ديگر آمريکا که هنوز به داشتن روابط با ايران بعد از پيروزي انقلاب اسلامي اميدوار بود، نمي‏خواست با پذيرش شاه، به اعتبار و جايگاه خود لطمه بزند. با اين حال، در اواخر مهرماه 1358 که سفر محمدرضا به آمريکا اعلام شد و مسأله مداواي پزشکي و نياز به استراحت عنوان گرديد، جيمي کارتر رييس جمهور وقت آمريکا با فرستادن يک پروانه اقامت در آمريکا براي وي و همراهانش تلاش نمود حضور شاه در اين کشور را به مشکلات جسمي و بيماري وي ارتباط دهد نه مسائل سياسي. اين عمل در موقعيتي صورت گرفت که مسؤولان نظام اسلامي، براي محاکمه شاه، تقاضاي استرداد وي را از دولت‏ها داشتند. حضور شاه در آمريکا يکي از دلايل به وقوع پيوستن اشغال لانه جاسوسي آمريکا در تهران توسط دانشجويان پيرو خط امام در 13 آبان آن سال به شمار مي‏رود.

(۰۱/۰۸/۱۳۵۸)